0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
24
Okunma
Gece, usulca dönerken güne,
Şehir homurdanır hoyratça
Çisil çisil bir yağmur iner
Taşları eski, yükü ağır zamana
Şehir biraz daha kalabalık
Biraz daha soğuk, inadına.
Yalnızlık oturur yanıma
Camları buğulu bir kahvede
Gurbet bir bilinmezliktir,
Arnavut taşlı sokaklarda
Hüküm sürer yalnızlık
Adını anınca büyür hasret.
Bir şehir seninle sevilir,
Sensizken bile
Seni anlatır bana.
Yiğit Metin Sevindik
