.... GÖNÜL YARASI...

Boşuna uğraşma
Çıkamazsın hayallerimden
Aramızda mesafeler olsa
Onlarca yıl geçse
Ayrılsa da ellerin ellerimden
Alamazsın bendeki "seni"
Hiç bir şey unutturamaz
Yanağıma kondurduğun buseni

Kıpır kıpır bir nisan günüydü
"Kırk ikindi" damlıyordu
Salkım söğüt dalları gibi
Savrulan saçlarının ucundan
Yağmurdan kaçalım derken
Aşka yakalanmıştık
Telaşlı bir halimiz vardı
Kış uykusundan yeni uyanmıştık
Erken mi canlanmıştı
Tüm tabiat, börtü böcek
Nerden bilebilirdik
Yaz günü kırağı düşecek
Dallarımız yaprak dökecek
Temmuz güneşinde donup
Kış ayazında yanmıştık
Tek suçlu sen değildin aslında
Bu ölümsüz aşkın sonucundan...

Ömrü kısa, iki bahar arası
Acısı ömür boyu
Başı umut kadar parlak
Sonu gece gibi koyu
Güneş kavurdu
Rüzgar savurdu
Felek durdu durdu
Tam onikiden vurdu
Payımıza düşen de
Kapanmayan bir gönül yarası.....