Bir aynaya baktım gece yarısı
Yüzümde sen, içimde fırtına
Yanlışları hep başkasına sordum
Oysa cevap kalbimin tam ortasında


Suskunluğumdan bir dünya kurdunuz
Ben yıkıldım, siz uzaktan baktınız
Ama bilin…


Benim suçlu olan siz değilsiniz
Kırıldım ama kin değil bu
Hesap sordum kendime gizlice
Ben yandım, bu yangın size değil


Her vedada biraz daha eksildim
İsmimi bile unuttum aynalarda
Sevdim, kaybettim, sustum
Günahım buysa razıyım yaralara


Geçmiş ağır, gelecek sessiz
Bazı yaralar zaman istemez
Sadece kabullenilir


Benim suçlu olan siz değilsiniz
Bu hikâye böyle yazıldı
İhanet değil, kader dedim
Ve kalbim susarak konuştu


Bir gün sorarsan neden gittiğimi
Cevap basit ama derin
Bazı insanlar kalır
Ama bazı duygular gitmeli


Benim suçlu olan siz değilsiniz
Artık affetmek değil bu
Sadece yüklerimi indirdim
Ve yoluma yalnız devam ettim


Gece biter…
İnsan kalır
Ve bazı cümleler
İçimizde şarkı olur…