Rüzgâr sustu
Yağmur ağlamadı
Ben sustum
Kimse duymadı

Rüzgâr sustu önce
Gökyüzü kapandı üstüme
Toprak bakmadı yüzüme
Adımı unuttu sokak
Sanki hiç yoktum
Bir şehir çöktü içime
Payıma ağır sessizlik
Dudaklarım kirli, kelimeler küskün
Konuşsam kimse anlamaz bugün
Elimi tutan bir yalnızlık
Tenim soğuk, içim üzgün

Sustum anlatamadım
Yandım kimse görmedi
Kayboldum kendi içimde
Ben bile beni terk ettim

Sustu sokak, sustu şehir, sustu dünya
Ağlarım gecelere, sen yoksun yanımda
Rüzgâr dönüp bakmaz ardıma
Her şey sustu ben kaldım hatıranda

Sustu sokak, sustu şehir, sustu dünya
Adını yazdım karanlığa, silinmez yarınlarda
Sesim düğüm düğüm boğazımda
Her şey sustu ben kaldım hatıranda

Üşüyor içim, kış değil bu
Adın eksik, mevsim suskun
Aynalar yüzüme bakmaz
Gözlerimde sen varsın
Zaman geçmiyor,
Geceler uzun, sabahlar yorgun
Bir adın kaldı dilimde
Söylesem ağlarım

Gitme demedim
Kal diye sustum
Anlarsın sandım
Sen duymadın

Sustu sokak, sustu şehir, sustu dünya
Bir ben kaldım buralarda
Sen başka masallarda
Her şey sustu ben kaldım karanlıkta

Rüzgâr sustu
Yağmur sustu
Ben sustum
Dünya benden vazgeçti

İ.Bacanlı