Çok kırgınım çok
Çıktığım yol, vardığım menzil bu olmamalıydı.

Çok kırgınım çok.
Hem de inceldiği yerden kopacak,
Bir pire için, bin yorgan yakacak kadar
Hani öfkeye kurulu bomba misali
Ansızın en deli yerde güüüm diye
Patlayacak kadar çok kırgınım.

Bundan sonra
İster uzun, ister, kısa kalsın,
Ayağıma göre uzattığım yorgan.

Bundan sonra
Dağınık kalsın toparlamaya çalıştıklarım.

Bundan sonra
En olmadık yerde son bulsun hayaller.

Öyle çok kırgınım ki
Bütün limanları yıkacak,
Tüm gemileri yakacak,
Yanan alevin içine kendini atıp
Küllerimi kara deliklere savuracak kadar çok kırgınım.

Sevinsin
Saman alevi gibi yanıp sönen umutlarım

Sevinsin
Bir türlü bir araya gelmeyen iki yakam

Sevinsin
Size bol, bana dar gelen sonsuz evren

Sende sevin
Samanyolu’ndan bana göz kırpan şaşı yıldız

Sevin baba,
Sevinin bilim adamları, filozoflar, Hypatia
Sende sevin kontes.

Hoşça kalın
Avucumun içindeki son zaman kırıntılarım

Hoşça kalın
Sevda döküntülerim

Sende hoşça kal
Benimle saklambaç oynayan
Ve bir türlü ebeleyemediğim talihim.

Hoşça kalın
Kıyıda köşede ölü taklidi yapan dost bildiklerim
.
Ama bende sizleri dimağınıza bağlı zincirleriniz le,
Bir türlü fark edemediğiniz ucuz kişiliğinizle
Kendinizi âlim sandığınız süslü cahilliğinizle,
Baş başa bırakarak ödüllendiriyorum.

Bende sizleri yerime koyup ta dolduramayacağını bildiğim,
Uğursuzluğa bezenmiş lanetli,
Bir zümrüt taşıyla ödüllendiriyorum.
Varlığınızla kirlettiğiniz bu diyarda kalın bir başınıza
Ve salyalarınızı akıta akıta yiyin birbirinizi.

Ali Esmeray (Hoyrat) Geldim