Dipsiz
İnsan acı çekmeden nasıl ölür,
Söyle rüzgâr, taş bilir mi?
Bir nefeslik canım kaldı sanki,
Yaşamak mı ağır, yoksa gitmek mi?
🕊️🕊️🕊️
Dipsiz bir kör kuyudayım şimdi,
Sesim iner, geri dönmez yankı.
Ne göğe uzanır elim kolum,
Ne toprağa varır ayaklarım dahi.
🕊️🕊️🕊️

Sessizlik çöker içime sinsice,
Ay ışığı bölünür kara gölgelere.
Gecede konuşur suskun fısıltı,
Adın düşer kalbimden hecelere.
🕊️🕊️🕊️
Sessiz çığlıklar yankı bulmaz dilimde,
Bir umut ararım kırık düşler izinde.
Kokuşmuş dünyada ruhum kan içinde,
Vicdan çürürken ben kaldım enkazın dibinde.
🕊️ 🕊️ 🕊️

Uçurum başındayım her gece,
Sesim yankı olur, döner içime.
Ne bir el uzanır, ne bir ses var,
İnsan en çok orada kalır kendisiyle.
🕊️🕊️🕊️
Not:
Acı değil, yalnızca derin bir hissiyat;
insanın kendiyle, kendi karanlığıyla yüzleşmesinin sessiz melodisi.
Gül Hatun – Ruhumdan, Şiirler
Tarih: 27.12.2025 – Saat: 05:50