0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
99
Okunma
ALKIŞSIZ YIKIM
Bu kez bağırmıyor kelimeler,
içine çöker ses.
İnsan susmayı öğrendiği yerde
biraz büyür,
biraz eksilir.
Zaman avucumdan akmış,
parmak aralarımda
anılar kalmış.
Geçmiş dediğin
iyi bir öğretmen,
kötü bir yoldaştır.
Kırılan her şey gürültü çıkarmaz;
bazısı içten çöker.
En ağır yıkım
alkışsız olandır.
Biz aynı cümledeyiz belki
ama aynı anlamda değil.
Kimi fiil olur,
kimi hâl eki—
ikisi de yük taşır,
biri fark edilmez.
Sevgi sanmıştım bazı şeyleri,
meğer alışkanlıkmış.
Kalp, yanlış yerlerde
çok çabuk ikna oluyor.
Yaşamak…
sürekli ertelenen bir karar.
Ne tamamen gitmek,
ne kalmayı becermek.
Sonunda anladım:
İnsan en çok
kendinden feragat eder.
Ve buna
olgunluk derler.
gül hatunu ruhumdan şiirler
📅 27.12.2025
⏰ 06:56
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
