Yüreğimin suskusu dolanmışken dilime
Yanık bir türküydü notalarımda dolaşan her kelime
Sahte tebessümün sıcaklığında üşürken bedenim
Menzile her girişinde yüreğim gözlerin battı tenime
Seni seviyorum derken dilin acımadı mı?

Cümle yasak meyvelerin özüyle yıkanmışken ruhun
Maskeli yüzlerin ardında asılı kaldı gülüşün
Hayat sahnesinde dinlenirken her sözün
Yalan öpüşler dokunduğunda yüreğine nerdeydi özün
Yüreğimdesin derken, yüreğin acımadı mı?

Hayat denilen sahnede rolünü oynarken
İsimsiz şehirlerin sessiz haykırışları kulaklarındayken
Göğsünde güneşi doğururken şafak vakti
Yol tabelalarında ararken ruhunu
Suskunluğunda sakladığın çığlıktı sevgi
Ruhumdasın derken ruhun acımadı mı?

Yaşamalısın sende doğru bildiğini derken
Son sözüm suskunluğumdu haykırışını dinlerken
Oyunu kuralıyla oynamak isterken
Yalancı avuçların arasında ellerin kenetlenirken
Üşüdü gözyaşlarım yüzüne bakarken
Bakışlarımdasın derken gözyaşların acımadı mı?

Hani derdin ya yazılan her mısrada bu şiir banamı
Dinle şimdi bu şiir sanadır.
İçimde her cümlen kanayan yaradır
Yüreğinde mısraların kadar yalandır
Şiirim sanadır derken şiirin acımadı mı?


Sebahattin Abi