Vakit umutların tükendiği andı
Sevinçlerim sararmış kâğıtlarla yandı
Kör bir aydınlığa yarınlarım kandı
Sağır haykırışlarımı alevler sardı
Tükenişimin son nefesinde inandıklarım kaldı
Vakit soğuk bir tebessüm vaktidir yüzümde.

Geceye savruldu küllerim
Işığım çoktan sönmüş, gecedeyim
Ateşini deryalara gömdüm, ayazdayım
Tebessümüm artık anılarımda, hüzündeyim
Gözyaşlarım saklı yağmur bulutunda, kahırdayım
Vakit Azrail’e merhaba vaktidir gözümde

Sandım ki mutluydum hayatta
Şiir tadında baktım insanlara
Hep umudum vardı yarınlarda
Umut saklıymış Kaf dağında
Yine de aramaktan vazgeçmedim asla
Vakit ruhu teslim etme vaktidir özümde

Sahte yüzlerin gölgesine sığındım
Dostum diyenlerin dilinde ezildim
Yine de her seslenişe yüreğimle geldim
Sonunda hep yenildim, yalnız kaldım
Kaderse bu ben kadere boyun eğdim
Vakit dostlara veda vaktidir sözümde.

İnandım düşünmedim asla riyayı
Hayra yordum gördüğüm her rüyayı
Hep sevdim insanları sevdim yalanlarını
Sevdikçe canım yandı hissettirmedim acıyı
Yüzümde gülümseme kalbim param parçaydı
Vakit bir ezan sesinde terk etme vaktidir dünyayı.


Sebahattin Abi