Keşke çocuk kalsaydık
Oyunlar oynardık akşama kadar
İçimiz temiz
Yaşam savaşından kokusuz
Keşke çocuk kalsaydık
Al benden de o kadar

Çok güzel.
Selam ve saygılar üstadım.

"""Okunan şiir, okunduğu kadar değer kazanır. Okunmayan şiir şiir değildir. Yazılan bir şiir okunmuyorsa, o şiiri kimse bilmez. Yazarından başka""".....Aşık Lüzumsuz

Merhaba değerli kalem
Kutladım yazan yüreğini ve eserini
Gönlüne ömrüne bereket
Sonsuzluğun sahibine emanet olasın, sağlıcakla kalasın

keşke, ah, keşke hocam

neler neler dünde kalmadı ki en azından anılarla ve içimizdeki güzel duygularla yaşıyor yaşatıyoruz çocukluğumuzu elbet gerçek dünyanın ve hayatın izin verdiği kadar


saygılarımla hocam

muhtesem emeklerinize saglik harika

Şiir, kaybolan çocukluğun masumiyetini ve birlikte geçirilen saf günlerin özlemini derin bir hüzünle hissettiriyor; her dizesi yüreğe dokunan bir hasret taşıyor.

Yüreğinize sağlık, çok güzel bir eser olmuş
Saygılarımla hocam.

ÇOCUKLUK GENÇLİKLE FİLİZLENİRDE HİÇ UNUTULMAZ.. ARKADAŞLIKLAR..SEVGİLER .

Şiir şiiriyet çok hoş ve güzel anlatımıyla uğuldayan dizeler
Çocukluğa hele o yerlere o oyunlara kapışmalara özlem
Herkesten bunu duymuşuzdur. Evrensellik denen şey bu olsa gerek.
Düşünüyorum da yaşlandık ; hiç bir sağlık sorunumuz; geçimlik maddi
ihtiyacımız olmadığını; dahi eğlenmek ortamı ve imkanımızın olduğunu; yani elimizi sıcaktan soğuğa vurmadan ; ekmek elden su gülden misali... şu olsa bu olsa: acaba yazınız da belirtilen özlemli günlerin mutluluğu yaşanır mı hazzı alınır mı
Ve düşünüyorm da kırsal kesimden yani doğanın bir parçası yaşamı olanmlarla/ generl ve özel bireysel/ olarak yukarıda belirtilen nostaljik ve evrensellik dediğimiz noktada bir fark bir eksiklik ya da fsazlaslık olur mu
Örneğin ben köy kökeliğm hala basğım bağlantım da var...
14 hatta 16 yaşıma değin doğanın bir parçası gibi yaşadım öküz kuzu koyun hem de sürü olarak yaydığım... Kurt ayım anılarımın olduğu karda kışta yağmurda kaldığım oldu rakımı 3000 dağ doruklarında
güneşin ve ayın doğuşunu batışını izlediğim oldu. Mallarımızın hele koyunlarımızın doğum ebesi doktoru olduğumuz oldu...hele derelerde çaylarda yüzdüğümüz günler... tüm özlemiyle hala içimizde olan anılardır... Hele kış ayları sobalı odalardaki sohbetler masallar...
Çocuklarıma bunları anlatığımda 'ne güzel !' der i,mrenir 'Bizim anlatacask böyle güzel anılarımız olmadı .. ' deyip hüzünlendikleri oluyor...
'Hüzünlenmeyin çocuklarım hüzünlenmeyin... Her dönemin her ortamın kendine özgü yaşam biçimi ve onun içinde yaşananların da kendilerine göre anıları anlatılacakları olacaktırr elbet...
Ama şu var ki memur çocukları sık sık yer yer değiştirmeri ve göçer aile çocukları bu husuta çocukluk yaşamlaı nedeniyle anıları baskımından pek şsnslı olmasalar gerek...
Ellbette onların da kendilerine göre bir yaşamları anı ve mcadeleyle örülü bir dü
nyaları olşacaktır...
Çocuk her her yerde her koşulda çocuktur...
Yeter ki yaşamları ellerinden alınmasın derim!..

Şiir şiiriyet çok hoş ve güzel anlatımıyla uğuldayan dizeler
Çocukluğa hele o yerlere o oyunlara kapışmalara özlem
Herkesten bunu duymuşuzdur. Evrensellik denen şey bu olsa gerek.
Düşünüyorum da yaşlandık ; hiç bir sağlık sorunumuz; geçimlik maddi
ihtiyacımız olmadığını; dahi eğlenmek ortamı ve imkanımızın olduğunu; yani elimizi sıcaktan soğuğa vurmadan ; ekmek elden su gülden misali... şu olsa bu olsa: acaba yazınız da belirtilen özlemli günlerin mutluluğu yaşanır mı hazzı alınır mı
Ve düşünüyorm da kırsal kesimden yani doğanın bir parçası yaşamı olanmlarla/ generl ve özel bireysel/ olarak yukarıda belirtilen nostaljik ve evrensellik dediğimiz noktada bir fark bir eksiklik ya da fsazlaslık olur mu
Örneğin ben köy kökeliğm hala basğım bağlantım da var...
14 hatta 16 yaşıma değin doğanın bir parçası gibi yaşadım öküz kuzu koyun hem de sürü olarak yaydığım... Kurt ayım anılarımın olduğu karda kışta yağmurda kaldığım oldu rakımı 3000 dağ doruklarında
güneşin ve ayın doğuşunu batışını izlediğim oldu. Mallarımızın hele koyunlarımızın doğum ebesi doktoru olduğumuz oldu...hele derelerde çaylarda yüzdüğümüz günler... tüm özlemiyle hala içimizde olan anılardır... Hele kış ayları sobalı odalardaki sohbetler masallar...
Çocuklarıma bunları anlatığımda 'ne güzel !' der i,mrenir 'Bizim anlatacask böyle güzel anılarımız olmadı .. ' deyip hüzünlendikleri oluyor...
'Hüzünlenmeyin çocuklarım hüzünlenmeyin... Her dönemin her ortamın kendine özgü yaşam biçimi ve onun içinde yaşananların da kendilerine göre anıları anlatılacakları olacaktırr elbet...
Ama şu var ki memur çocukları sık sık yer yer değiştirmeri ve göçer aile çocukları bu husuta çocukluk yaşamlaı nedeniyle anıları baskımından pek şsnslı olmasalar gerek...
Ellbette onların da kendilerine göre bir yaşamları anı ve mcadeleyle örülü bir dü
nyaları olşacaktır...
Çocuk her her yerde her koşulda çocuktur...
Yeter ki yaşamları ellerinden alınmasın derim!..

Hatırlıyoruz, özlüyoruz, yanıyoruz ama içimizdeki kırığa yaklaşınca geri çekiliyoruz sanki bir iç yangın var ama yangının köküne inmeye cekinmişsiniz gibi... Gerisi samimi temiz içten bir özlem taşıyor ama bana göre her yaşın ayri bir güzelliği var..

Kutlarım kaleminiz kavi ola.. selamlar

Kaleminiz yüreğiniz var olsun hocam anlamlı güzel bir şiir tebrikler saygılar selamlar

Hayat böyle gel gitli işte,
Bir an önce büyümek istediğimiz bir çocukluğa ömür boyu imrenerek bakıyoruz.
Buda şunu gösteriyor.
Kaybetmeden değer bilinmiyor.

Değerli kaleminizi yürekten kutluyorum selam ve saygılarımla

Çocukluk kalmadığını düşünürüz düşünürüz de
O çocuk aslında bizden pek uzaklaşmaz .
Bak uzaklaşsaydı böyle kendini yazdırır mıydı ?
Yüreğinize sağlık .
Selam İle ...

Özlem ve hüzün..Çocuk kalsaydık zaman yine geçecekti ve hiç bir şey olduğu gibi hissi vermeyecekti Üstad.Ya çocukluğu iyi geçmeyenler ne yapsın?..Sağlıklı güzel günler dileği ile Üstadı selamlıyorum.Sağlıcakla.Saygıyla.