Hoşçakal! Demesi kolay senin için Ya benim için... Olacak iş mi? Aklım almıyor Gözüm kesmiyor Ruhum el vermiyor Vicdanımdan ebediyen ret Sensiz hoşça kalmak mı? Ne münasebet!
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
İçimiz hep bir hoşçakal ülkesi Kimimiz en sevdiğini toprağa verirken Toprağına dokundu ona hoşçakal dedi Kimiside en sevdiğinden en sert darbeyi yedi O en sert darbeyi yememek için İnsan veda etmeyi hoşçakal demeyi öğrenmeli
Tigem0663 tarafından 19.12.2025 19:43:47 zamanında düzenlenmiştir.
"Hoşçakalınız reddedildi" diyorsunuz. Son iki dize ile anlamlı bir nokta konulmuş. "Sensiz hoşça kalmak mı? Ne münasebet!" Öyle ya insan sevdiğinden ayrılacak, sonra da hoş kalacak, öyle mi? Olmaz efendim, "hoşluk moşluk" olmaz. Olsa olsa "boş"luk olur. Saygıyla.
“Hoşça kal” demek öyle kelimenin harflerinden ibaret bir gidiş değil; ruhun kapısına bırakılmış, mühürlü bir mektuptur aslında. Bazı vedalar insana sığmaz, insanın içinden koskoca bir kış olarak taşar.
Aklının almaması boşuna değil; bazı ayrılıklar aklın terazisine ağır gelir, çünkü akıl, kalbin taşıdığı yükü ölçmeye mahirdir ama kaldırmaya değildir.
Gözünün kesmemesi de boşuna değil; zira göz, hakikatin yarısını görür, diğer yarısını ruhun karanlık kuyularına bırakır. İşte o kuyularda saklanır “keşke”ler, susar “keşfet”ler, ve insanın içinden bir gölge geçer: “Sensiz nasıl hoş kalınır?”
Ruhun el vermiyorsa, bil ki sevgi hâlâ sönmemiş bir kandilin fitilinde yanıyordur. Alev küçük olabilir ama ışığı hâlâ sahibini arıyordur.
Vicdanının reddi de hikmetlidir; çünkü vicdan, kalbin mahkemesidir, orada bazı yargılar zamana değil, hakikate bakar. Hakikat ise bazen susar; susarken bile kalbin damarlarına “vazgeçme” diye fısıldar.
Ve sen haklısın… Sensiz hoşça kalmak mı? Ne münasebet!
Zira bazı insanlar gidince arkasında boşluk bırakmaz; yeri gelir, bütün evreni yerinden söküp götürür.
Velhasıl, bazı vedalar “gitmek” değildir; giden gider ama kalan, kendi içinde bir sonsuzlukla baş başa bırakılır.
Yüreğinize ve kaleminize sağlık. Her zamanki gibi etkileyici ve derin bir şiirdi. Okurken duygulandım ve keyif aldım. Böyle güzel eserler okumak her zaman büyük bir zevk. Yüreğinize sağlık, saygılar, selamlar.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Şiirin sahibi
Cevap Yaz