.
Bin asırlık çınardım, yabanıl hoyrat yerde
Kurda kuşa il oldum, kordan güneşe perde
Adem alazı vurdu, bittim tükendim ker’de
Ne insan ne yalazla, bitmedi kinli kavgam

Geçmişimi ördüler, eğri büğrü tuğlayla
Aramı da bozdular, toy denilen çağlarla
Yürüdüm topal aksak, kör düğümden bağlarla
Ne dünle ne bugünle, bitmedi kinli kavgam

Üzümdüm ezdiler, özüm şarap ettiler
Savurdular döktüler, posam türap ettiler
Sofiye mekruh oldum, ehline dem ettiler
Ne sarhoş ne ayıkla, bitmedi kinli kavgam
.
Bazen ağızda salya, diri diri yaktılar
Bazen lisanda fetva, canlı canlı gömdüler
Bazen lügatte takva, diyar diyar sürdüler
Ne imam ne papazla, bitmedi kinli kavgam
.
Kimi sağa gel dedi, kimisi sol yanıma
Şiarım hakikattir, aktım kendi yoluma
Kılavuzum Pir sultan, yazılıdır anlıma
Ne postla ne de dostla, bitmedi kinli kavgam
.
önce anlamadılar, zat’ı taşa tutular
sonra naaşını kabre,kefensiz koydular
Akılları erince, heykelini diktiler
Ne ölü ne diriyle bitmedi kinli kavgam
.
Levhi mahfuzda yoktum, hiç yazılmadı ismim
Fürş’ten Arş’ı gördüm, ayanım yoktur saklım
Kalubeladan beri ermez yobaza aklım
Ne Ali ne Hoyrat’la, bitmedi kinli kavgam
Ali Esmer (Hoyrat) Geldim