Ayığın da vakti biter, keşin de
Bırak kalan kalsın sırça köşkünde
Düşüp erinmeden yârin peşinde
Diyar diyar geze bilseydik keşke
.
Denmese sözler zehir zemberek sem
Bakmazdı çakır gözleri, kem kem
Samanlık seyrandı aşığa her dem
Dur gitme kal, diye bilseydik keşke
.
Boş vereydik kader denen yazgıyı
Dinleyeydik gönlümüzdeki sezgiyi
Aşka davet eden kutsal ezgiyi
Biz bize söyleye bilseydik keşke
.
Yeterdi bize bir yorgan bir şilte
Benden yarım şinik senden bir tike
Yenilmezdi talih hepten hep yeke
Çenemizi tuta bilseydik keşke

Bahane aradık hep kaçak köçek
Saklambaç oynadık biz köşe bucak
Vuslatı bari, bir tutam, bir ölçek
Ban’a, ban’a tada bilseydik keşke
.
Mucize yarat bul bir çaresini
Saadetle doldur gül sinesini
Gönlünden büyülü aşk badesini
Yar, al da İç diye bilseydik keşke
.
Gösterseydik elden gelen çabayı
Yıkmasaydık saygı denen yapıyı
Yan yana, birlikte açıp kapıyı
El ele biz gire bilseydik keşke
.
Hoyrat derki bitap düşmeden dizler
Yaralayıp döşü deşmeden sözler
İncinip taneyi dökmeden gözler
Doya, doya seve bilseydik keşke

.
Ali Esmeray (Hoyrat) Geldim 08-10-2019