Hayatı yüreğinden öpüyorum bu sabah,
Sıkıca sarılarak…
Derin bir sessizliğin içinden uyandırıyorum ruhumu.

Roma kalıntılarından sökülmüş o sütunlar
Tek tek diziliyor şimdi önüme;
Sonra bir ezan sesi dokunuyor göğe,
Güneş mor bulutlarda kızarıp görünürken.

Dar Cherait bin bir gece masallarını fısıldıyor içimde;
Binlerce palmiye, muz ve hurma—
Cennet bahçeleri gibi gözlerinin sevdiği yerlerde.

Oysa şimdi, vahaların ortasında kalmış
Terk edilmiş anılar, sessizce boyun büküyor.
Üzülüyorum onları böyle görünce…

Elinde yine o çöl gülü,
Aklında derme çatma o küçük kulübe.
Ellerinde döner durur yansımalar;
İçinde belirir o kızın silik yüzü.

Hayali görüntüler başlıyor ruhunun derinliklerinde;
Ve sen kendi kendine mırıldanıyorsun:
“Eyvah…
Ben galiba serap görüyorum.”


Çölde oluşmuş o kristalin içinde
Adı ? Çöl Gülü.

Başlarken o kızın
Sıcak bir memleketten uğrayan yansıma,
“Sakın unutma,” diyecek sana—
Aniden belirdi göz kırpar şimdi,
Çöl kumlarında,
cehennem gibi yakarken o sıcak anılar.

Ayak tabanlarından kor bir ateş
şimdi kalbini sorgular...

başlayacak bir hikaye