5
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
778
Okunma
Bir çiçekle
Çıkıp geldiğinde
Bitmiyor herşey
Karanlığın
O kadar koyu
Umutsuzluğun
O kadar gerçek ki
Peşin peşin
Bitmiyor
Bir çiçekle
Renkler
Silinmişken ezberimde
Beynimde
Yol alıyorken
İhanet gibi zehir
Ve kurşun gibi
Yakan
Ayrılıktaki
Son sözlerin
Pişman olmanı
Anlatsada
O çiçeğin
Boyun büküşü
Ellerinde
Öyle hoyrat tuttun ki
Aşkımızı
Hiç acımadan
Yarınımıza
Ben affetsemde
Tanrı affetmez
İkimize
Yaptıklarını
O garip çiçek
Ne yapsın şimdi
Ellerinden düşerken
Yalnızlar sokağının
Kaldırımına...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz