İçim içime sığmayı bilmiyor
Yadıma düştükçe kara gözlerin
Ağrımın zerresi dahi olmuyor
Bahçemde gezdikçe zara gözlerin

Aydos, Karakiriş, Mire dağları
Kalecik karası üzüm bağları...
Eriyor içimin bir bir yağları
Bir şehr-i şirin Ankara gözlerin

Kaç asır oldu, uykumdan firarım
Gördüğüm rüyalar hep yarım yarım
Seni düşünürüm, seni ararım
Düşürdükçe beni nâra gözlerin

Bazen hüzünlendim, bazen ağladım
Durgunlaştım bazen, bazen çağladım
Bir seher vaktine umut bağladım
Taşındıkça uzaklara gözlerin

Bir çocuk misali küstüm kendime
Doğradım düşlerimi lime lime
Kimseye etmedim tek bir kelime
Kalbimde açtıkça yara gözlerin

Sana aşk desenli şiirler yazdım
Tenha duvarlara türküler dizdim
Geceler boyu ay yüzünde yüzdüm
Ruhumu çektikçe dara gözlerin

Ah gülüşü beni yakan sevgili
Yüzümde şimşekler çakan sevgili
Ah hasreti kekik kokan sevgili
Ezine, Munzur, Ihlara gözlerin
Ölümsüzlüğe tek çara gözlerin...

23.11.2025

S.U.

Serkan Uçar