3
Yorum
13
Beğeni
0,0
Puan
204
Okunma
Hayat adil mi? Değil
Kahvede oturmuş İhsan usta,
Çayını içiyor ağır ağır…
Yanına çöktü Mahmut:
“Usta, hayat neden bu kadar bağır çağır?”
İhsan usta gülümsedi önce,
Sonra baktı çayın buğusuna:
“Evlat,” dedi, “insan dediğin
Azıcık dert, çokça gülüş toplar aslında.”
Mahmut şaşırdı tabii:
“Usta, ben topluyorum da,
Gülüşler hep bende kalıyor,
Dertler gidip herkese dağılıyor ama!”
Usta güldü kahkahayla:
“E iyi işte oğlum,
Bak dünya böyle dönüyor:
Kimde fazlası varsa, ona veriyor!”
Sonra çaylar bitti, sohbet durdu,
Mahmut düşündü uzun uzun…
Meğer hayatın fıkrası şuymuş:
İnsan, paylaştıkça çoğalır;
Sakladıkça eksilirmiş
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz