Hadi gel
Rüzgâr güncellemese de kendisini
Ben, hep ben savrulayım
Dokunduğum değdiğim her şey
Olsun varsın
Varsa olsun
Oysaki sen o’sun
Yani o, o’dur.
Bu bu’dur, şu şu’dur
Rahat bırakın bu yüzyılı
Çekin eskilerinizi yırtık pırtık üzerimizden
Yırtık pırtık eskilerinizi yırtık pırtık üzerimizden çekin yani

Duyarı tükenmiş zihinlerimizin
Derini boğulmuş gönlümüzün
Karası deşilmiş gözlerimizin
Sizlere sunacak hiçbir şeyi yoktur artık

Artık kalmışsınız bu çağa bu yüzyıla
Artık yaşamışsınız bir ömür
Artık olarak çekilin önümüzden

Daha ne çok düşeceğimiz uçurum
Uçurumun dibinden tutup çıkaracağımız ne çok insan var

Tapıcıdan kapıcıdan yapıcıdan sapıcıdan…
Kafiyesi kendine meçhul hayallerin
Cıvatası civaya dönmüş dünyanın
Ve güneş sisteminin ve galaksilerin falan fişman

Deprem vurmuş
Koşun bir moloz kaldırın
Yangın çıkmış
Koşun bir kova su dökün

Sessiz olun sessiz yapın
Çünkü alt kattaki seslerden boğulmak üzere
Kapınıza çifteyle çıkar
Basar geçer tetiğe dış kapının ardından
Lütfen sessiz olun
Üst kattaki
El bombası atar üst balkondan herhangi bir odanızın camına

Yaşamın değeri artık çağlarınızdan daha iyi anlaşılsa da
Rahatsız etmeden yapın tüm iyiliklerinizi
Ve lütfen sessiz olun
Sessiz olun efendim

Yok bağıracağım haykıracağım diyorsanız
Sessizleştirelim sizleri de
Ne dersiniz?
Çünkü sessizleştirmek artık ayağa düştü
Yeni nesillerin hayran kaldığı en büyük ideal oldu
Sessizleştirmek dediler ne güzeldir.

Fısıldıyorum efendim seslerim tükendi
Ulan onun bunun şunun evlatları
Ne bağırıp duruyorsunuz

Olsun varsın
Varsa olsun
Oysaki sen o’sun
Yani o, o’dur.
Bu bu’dur, şu şu’dur