0
Yorum
13
Beğeni
0,0
Puan
245
Okunma
“Ve kök, çoğu zaman gövdeden değil; suskunluktan filizlenir.”
yaşam hükmünü sürüyor bedenimde
ama ben neye tutunacağımı bilmiyorum
dikiş dikenlere bakıp susuyorum
taşlara ince ince işlediğim hristo teyelleri
dört mevsime çerçiye çobana emanet
oturup beklemekten başka çarem yok
yeraltına kazdığım kuyular
ağaç kavuklarına sakladığım inciler
çıplak aynalarla dans edip duruyor
ne işim var benim şimdi burada
bir yanımda paslı bir pusula
ötekinde kırık bir deniz kabuğu
rüzgârın omzuna not bırakmıştım oysa
kök aramıştım dağların taş kalbinde
gül istemiştim gün ışığı istemiştim
ve istemiştim ki
kalbin açılsın, ellerin hafiflesin, yüzün yüzüme değsin..
hulyaperest
(onikikasım2025)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
