Zamanın cebinde unutulmuş bir saate benzer bazen insan;
Tiktak eder ama nereye gittiğini bilmez.
Senin dizelerinde ise saat yok,
Çünkü her an sonsuzluğa çevrilmiş.

Gerçek, çoğu zaman yalanın maskesini takar;
Ama sen, gerçeği çıplak yakalamışsın —
Bir yağmur damlasında, bir yıldızın titremesinde.

Kelimeler de bazen ibadet eder,
Seninkiler diz çökmüş gibi...
Belki de bu yüzden şiirin, bir tesbihin ipi gibi —
Her tanesi bir sır, her sessizliği bir ayet.

Dünya, hep bir perdeyle oynar sahnesinde,
Ama sen perdenin ardındaki ışığı tarif etmişsin.
O ışık ki, yakar ama aydınlatır da.

Ve bil ki üstad,
Şiir, bazen kelimelerin değil,
Kalbin teneffüs ettiği bir hakikattir.
Sen onu yazmamışsın — yaşamışsın.

Bazen insan, yağmurun altında değil;
Yağmur, insanın içinde yağar.
Ve şiir, o ıslak kalbin sesidir —
Kim duyar, kim anlamaz;
Ama gök, her defasında o sesi alkışlar. 🌧️✨

Günümün şiiri...🌺

Yağmurun saflığında, gökyüzünün derinliğinde bir ilahi zarafet… Her dizesiyle kalbe dokunan bir şiir. Gönülden kutluyorum.