Kırmızı gül, gönlümde bir yangın,
Sevdanla tutuşur gece boyunca,
Bir damla gül kanı düşer alnıma,
Aşkın mührüyle yanarım boyuna.


Ellerin değdi mi yapraklarıma,
Zaman donar, kalır bir an sonsuz,
Gözlerinle çiçek açar karanlık,
Ve dünya olur bir gül kokusu.


Bir gül kopardım yüreğimden sessiz,
Adını fısıldar rüzgâr dudaktan,
Bir bakışınla sarsılır evren,
Gülüşün düşer yıldız tozundan.


Sevda bir gül bahçesi içimde,
Dikenleri sensizliğe batıyor,
Kırmızı gülün kanında aşk var,
Kalbim her gece sana akıyor.


Bir gül büyür gözyaşımda sabırla,
Her tomurcuğunda sen varsın gizli,
Kaderim senin kokunda yazılmış,
Kırmızı gül, sen oldun sevgili.


Gecenin koynunda seni ararım,
Ay ışığına sorarım adını,
Gül yapraklarıyla örerim rüyamı,
Kalbimin içinde taşırım tadını.


Bir gül açar sabahın alnında,
Güneş bile sana öykünür sessiz,
Bir ömür boyu süren bir bekleyiş,
Bir gül, bir yürek, bir sevda deniz.




Dikenin bile tenimde bir izdir,
Sensizliğin acısı ondadır,
Aşkın kırmızı bir gül gibi yanar,
Külleri bile yandadır.




Bir nefesin yeter sol yanımı,
Aşkın gül bahçesi içre tutuşur,
Bir adınla başlar her duam,
Ve kalbim senle uyuşur.




Rüzgâr savurur saçlarını geceye,
Ben diz çökerim kokunun önünde,
Kırmızı gül gibi eğilirim sana,
Aşkın ateşidir içimde.




Bir ömrün mevsimi sensin gülüm,
Yaprak yaprak dökülsem de yine,
Kırmızı gülün hikâyesi olur,
Aşkın kalır kalbimin derininde.



Kırmızı gül, ey sevdanın sembolü,
Sana yazılmıştır bütün kaderim,
Bir gün solsam bile toprağında,
Seninle dirilir yüreğim.