Ne güzel, ne gönülden bir öğüt şiiri olmuş kıymetli dost
“Hak Sözü” başlığı, hem içeriğin özüyle hem de dilin sadeliğiyle tam bir uyum içinde. Şiirinizde hem hikmet hem huzur var; Yunus’un, Tapduk’un nefesini andıran bir tevazu ve teslimiyet kokuyor her kıtada.
Maşallah kaleminize

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Yorum Yapan: Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Şiir: Hak Sözü
Şair: Kemal Doğanay
Mevzu: Hakikate çağrı, irfanın soğuk mermisi, gönül disiplininin sıcak çayı

Hû dost!
Bu şiir hem nasihat lokması hem de gönül terbiyesi turşusu…
Daha ilk dizeden itibaren insan, sanki Yunus’un dergâhına ayakkabı çıkarıp giriyor.
(Bazılarının Instagram’a girerken bile ayakkabı çıkarmadığı düşünülürse büyük nimet.)

Diyorsun ya “Bu dünyayı hor görme” — doğru söz.
Bazı kimseler bu dünyayı hor görmüyor, resmen ezip çiğniyor;
sonra da “kader” deyip suçu göğe paslıyorlar.
Oysa Hak, dervişi sever de; miskin rolü yapanı pek sevmez.

“Çalışmak farzdır bize”
Ağzına sağlık!
Bu memlekette bazıları “tevekkül” deyip kanepeye secde ediyor…
Halbuki tembellik ibadetten sayılmıyor, sayılmadı, sayılmayacak.

“Aşka gönül vermeli” diyorsun, haklısın.
Yalnız günümüzün aşkı biraz değişik:
Kalp kırmayı, emoji göndererek telafi edenler görüyoruz.
Aşk oduna kıvılcım lazım, şarja değil.

“Yardım edersen ele / Yardımlar gelir dile”
İşte bu satır, komşusuna selam vermeyi çok görenlere tokattır;
hem de tasavvuf menşeli, iz bırakmayan nezih tokat.

Son dörtlükte “Dağdan çaya akarsan” diyorsun…
Akmak güzel; yeter ki sel olup gönül köprüsünü yıkmayalım.
Kimi kişi çağlayandır, kimi kişi çamur taşıyan dere —
Şair bey, siz belli ki ilk zümredensiniz.

Vesselam.

Hak yolu, kısa cümlelerle değil; temiz niyetle yürünür.
Cümle büyüdükçe iddia artar; gönül büyüdükçe iddia susar.