Nasıl bir büyüdür bu
Devreden çıkarmış gibi göğü yeri
Gel dese de kuşlar börtü böcekler
Gel dese de kurtlar pumalar aslanlar
Geyikler otlaklar ormanlar taşın dibindeki tavşan
Gel dese de, zincirlerle sarmış gönlümü zihnimi ayağımı
Nasıl bir büyüdür bu

Kaldırım taşları döşenmiş
Zihnimden semaya doğru
Gönlümün ayakları yara bere
Tırnaklarım kendi sıfatına düşman
Gözlerim kafamın içine dönmüş
Bu ne karanlık bu ne girdap
Eyy….

Günlük güneş diyorlar dışarısı
Parklarda çocuk sesleri
Kahvehanelerde dost meclisleri
Ekranlarda sarılır birbirine ahbaplar
Eyy…

Aşıklar maşuklar ozanlar şairler
Şen şakrak takılır birbirine
Çelme takar torun dedesine
Dede yakaladığı gibi torununu
Kaldırır güneşe doğru bulutlara doğru
Gülüşür hayat kahkaha atar aile
Eyy…

Sonra bir gece çöker
Zifiri bir duman sarar rüyalarımı
3. katta bir kadın camdan en karanlık bakışını atar
Camlar demir parmaklıklarla örülü
Evin bahçesi sarı kahverengi yer yer zift siyah
Bir bakış daha atar sonra seslenir
Neden bu korkun neden bu tutsaklığın

Uyanırım
Hava soğuk, hava bulutlu
Korkarım balkona çıkmaya
Kuşlar gözlerimi çıkaracak diye
Eyy…