0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
137
Okunma
Doğum günümden bir hafta sonra,
annem kapattığında beni odaya
hakikati haykırmadım ona
kardeşim iftira atmıştı bana
ket vurdum yarama,
pişman olurlar umuduyla.
Muhteşem bir bahar günüydü o gün:
kuş cıvıltılarını duyamadığım,
güneşin doğuşunu göremediğim,
toprağın kokusunu hissedemediğim gün.
Muhteşem bir bahar günüydü.
O günlerde, her şeye rağmen,
hep seni düşündüm ben.
Her yerde seni aradım,
seni görebilmek için baktım,
sana varmaktı maksadım.
Nihayet, satırların arasında buldum seni.
Bana kapıyı açtığında,
başka bir ben vardı karşında.
Şimdi diyorum ki:
bugün küslük yok kimseye.
Annemi de affettim,
kardeşimi de..
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.