1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
166
Okunma
Sen bana hiç yakın olmadın ki!
Tabiatımdan soğuk duvarlarım,
engeldi aramızda.
Tanıyınca seni
yıkıldı yargılarım
döküldü taşlarım
savunmasız kaldım
enkaz paranoyasında.
Telaşla
yeniden inşaya başladım;
ikiyüzlülüğün de
beton döktü üstüne.
Sen bana hiç yakın olmadın ki!
Mert bir dünyamız olsun isterdim:
yalanların,
yapay gülüşlerin,
alaycı bakışların,
olmadığı bir dünya.
Ama sahteliğini bilmek
acı veriyor.
Güneş değilim ki,
sırlarını sereyim.
Yoruyor beni altıncı hissim,
yoruluyor hislerim.
5.0
100% (2)
Cevap Yaz