Mesut Bey Üstadım ;
Halk edebiyatındaki atışma geleneğine göz kırpan, esprili ve samimi bir dille yazılmış bir diyalog şiiri bu. Her dizedeki karşılıklı konuşma, günlük hayattan alınmış gibi doğal ve akıcı.

Bir yandan mizahi bir üslupla laf dalaşı yaratırken, diğer yandan kelime oyunlarıyla (posta, conta, turta) zekice bir ritim tutturmuş. "iki laf etsek" talebine gelen "posta mıyım ben?" cevabı, hem kafa karıştırıcı hem de komik bir savuşturma. Bu, konuşmanın espirili ruhunu hemen ortaya koyuyor.

"su koyverme" ile "conta mıyım ben?" arasında kurulan bağ, teknik bir tabiri (conta) günlük bir tartışmaya ustalıkla yediriyor. Hem laf sokma var hem de tatlıya bağlama havası var.

Şiir, Türkçenin kelime zenginliğini ve halk arasındaki nüktedan konuşma tarzını yansıtıyor. Kafiyeli yapısı ve her kıtada tekrar eden "niye oğlum" hitabı, şiire bir ritim ve samimiyet katıyor.

Sanki iki eski arkadaşın kahvehanede veya sokakta takıldığı bir anı dinliyormuşuz gibi.

Mizah, alınganlık ve hafif sitemin harmanlandığı bu üslup, okuyanı gülümsetiyor.

Kısaca, şiir kısa ama etkili; günlük hayatın içinden, zekice ve neşeli bir anı yakalıyor. Harikaydı Üstadım

Gönlünüze sağlık.

Selam ve saygılarımla

D ile başlayan
ince ince örülmüş latife bir şiir.

Çok muzipsin şiir
Çok hoşuma gitti.

Tebrikler
Saygılar şairim

Tebessüm ettiren beyitleriniz için içtenlikle teşekkürler.
Biraz 'tariz' havası estiriyor şiiriniz.
Saygı ve selamlarımla.