VEFA

Sadece semt adı değildir vefa
Âdemden bu deme hep oradaydı
Mayada nitelik gerek bir defa
Kişinin aldığı en mühim paydı

Çağ atlayan çile muzaffer gibi
Sınıfta kalmışlar yerin ta dibi
Sonuç, skor nedir, kimdir galibi?
Çıkar merkezine rotalar kaydı

Görgü, kültür kayıp, insanlık tehir
Bahtına isyanda koskoca şehir
Bal diye sunduğu zehirdir zehir
Kimin sendeledi kimini baydı

İsyankâr değildi yasaklı dilim
Ama sitem eden bir ben değilim
Onlarda çıkara doğru eğilim
Gönlüm öyleleri yok gibi saydı

Onur yerle yeksan iç sesi kırık
Görgü cüce kalmış hadsizlik sırık
Gölgesinden korkar aciz pısırık
Gördüğünden ürken bir deli taydı

Vefa aramışım vefasızlarda
Şu yüreğim sızım sızım sızlar da
Ne o adamlarda ne de kızlarda
Bulamadım işte olmaz olaydı

Telaşımı hoş gör insanlık kayıp
Görmezlikten gelmek ayıptır ayıp
Bunca rezaleti sanki yok sayıp
Atılan taşlarla birazcık aydı

Dosdoğru dostlara sözüm olamaz
Dürüstlere kimse kusur bulamaz
Gönüllerde yeri geri kalamaz
Kimi sözün eri, kimisi caydı

Anzeri sözün ders niteliğinde
Onların aklı hep meteliğinde
Gözleri kör olsun Kötülüğün de
Son çıkışın var ya bir harikaydı

Ozan Anzeri



Metelik: küçük değersiz para