Gecenin bu kör vaktinde
Gözlerim teslim olurken uykuya
Beynim dur yapma nereye der gibi
Emir vermekte sanki gozlerime
Zonklamakta uykuyla uyanıklık arası kafam
Gözümün biri açık diğeri kapanık
Düşle gerçek arası kendimle kavgadayım

Bir yanda rüyaların sessiz çağrısı
Bir yanda günün yükü, hâlâ omuzlarımda
Yastık bile huzursuz,
Dönerken düşüncelerimle

Kalbim mi konuşuyor,
Yoksa zihnim mi bağırıyor?
Her şey susmuşken
İçimdeki ses yankılanıyor
Uykuya direnmek değil derdim belki de
Kendimden kaçmak,
Kendime varmak arasında bir yerdeyim

Ah be vefasız ah be içimin dinmez sancısı
Kulaklarimda senin sesin yankılanıyor hâlâ
Gecenin karanlığına senin adını fısıldıyorum
Uykuya dalmak, seni unutmak gibi geliyor
Uyanık kalmaksa, seni hatırlamanın cezası
Yastığımda izin yok ama hayalin var
Tenimde dokunmadığın bir özlem yanıyor
Geceyle yüzleşiyorum, ama aslında seninle
Aşkın en sessiz halı bu, içimdeki fırtına.
Ve ben bu fırtınada kayboluyorum...

Paşaoğlu
24 Ağustos 2025