Bu hayatın hangi özelliği cezbetti bizi
Ölüm yokmuş gibi sıkı sıkı bağlandık
Unuttuk üç kuruş menfaat için insanlığı
Unuttuk saygıyı,sevgiyi ahireti

Oysa atalarımız demişti ev alma komşu al
Komşu komşunun külüne muhtaç
Komşu aç yatarken tok yatan bizden değildir
Hani nerede bırak komşuyu aileden haberimiz yok

Dünya büyüdükçe değerler
Teknoloji geliştikçe insanlar küçülüyor
Değerler kişilik ve karaktere göre değil
Cebin şişkinliği banka hesaplarında sıfırlara veriliyor

Çocuklar çoçuk’luk yaşayamıyor
Gençler gelecek kaygısı yaşıyor
Bekarlar da evlenme,ev,Ocak kurma korkusu
Ana,babada çoçuk bir şey ister alamam kabusu

Yaşlı yaşlı degil iş gücünün amelesi
Hele birde olmuşsa iki üç torun dedesi
Bu günden başlar elden, ayaktan düşme korkusu
Neyini sevdik bağlantık hayat neyini

Oysa öyle zalim davrandın ki bize
Bir bir getirdin her çağımızı dize
Gerek kaldımı artık başka bir söze
Neyine heves edip bağlantık hayat

En büyük acıları bıraktın bedenimize
Ağaran saçlar sızlayan dizler dökülen dişler
Kaybedilen yitip giden gülüşler koşulsuz, şartsız sevinçler
Söyle bana ne kaldı alacağın canımızdan başka
Zalim hayat zalım hayat neyimiz kaldı alacağın