Ramazanın ilk günü zar zor olsa da bitti
Şükür açtık iftarı teravih geldi çattı
Yolda gördük hocayı, göbeği iki kattı
Lakin cevval birisi valla şaştık hâkim bey

Başladık teravihe imam tekbir getirdi
Biz tekbiri almadan ilk rekâtı bitirdi
Rükû- secde görmedik, tahiyyata oturdu
Yüz metre yarışıydı sanki koştuk hâkim bey

Yoktu ta’dil-i erkân cemaatse korkuda
Kimi secdeye varmış, kimi daha rükûda
Kimi üçüncü rekât, kimisi de ikide
Henüz yeni başladık ama şiştik hâkim bey

Ne kıraat, ne seda, ne anlaşılır bir dil
Rekâtlar hep iç içe tam doğrulmadan eğil
Adam yüzle gidiyor kavuşmak mümkün değil
Yetişmeyi umarken yere düştük hâkim bey

Ne diyeyim hâkim bey, zaten yerimiz dardı
Zaten bunun ardından namaz kılmakta zordu
Biz daha kıyamdayken aniden selam verdi
Fokur fokur kaynadık birden taştık hâkim bey

Telaşlandı cemaat “namaz gitti” dediler
Bu ne biçim bir hoca “sanki jetti” dediler
Sinirler tavan yaptı “ “kafam attı” dediler
İşte bir birbirimize böyle düştük hâkim bey

Bu imam teravihi yarım yam’lak kıldırdı
Muhtar da cemaati fena halde doldurdu
Cemaatte bir olup aha buna saldırdı
Velakin haddimizi biraz aştık hâkim bey

Vedat Yılmaz
Elazığ /2025