Bu sabah kahvaltım bitmeden bilgisayarıma yöneldim,
Sanki şiirim gelmişti, yahut da ben öyle sandım,
Yeniden anladım ki teknoloji dediğimiz çağın düşmanı,
Ben zorladım, o inatlaştı, sonuçta bilgisayarım açılmadı…

Eskiden olsa böyle mi yapardık, boşlukta kaldım sanki!
Bir kalem, yanında kağıt parçası olsa bana yeterdi,
Şiirlerimi de yazardım oraya, aşklarımı da, sevdamı da,
Kalem bile olmayabilirdi, bir parça kömür de yeterdi…

Neyse…, bugüne dönelim, galiba bilgisayarım açıldı,
Şiirim de vefalı, küsmemiş bana, yeniden dönüp geldi,
O gıdıkladı ben tırtıkladım sonuçta ortaya bu şiir çıktı,
Şakası yok bu işin, galiba sıkı adımlarla ilerliyorum…

Deminden beri burada uğraşıyorum, şimdi yoruldum,
Siz devam edin, ben de gidip kendime bir çay alayım,
Ben çayımı höpürdeteyim, siz ilham alın, şiirler yazın,
Yahut siz höpürdetin…, neyse sıkıldım, hoşça kalın…