1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
245
Okunma

gidersen, ardından düşen sessizliği
hangi rüzgar savurur, hangi gece örter?
bir adımın kaldı, suskunluğun içimde
dağ gibi durur, sanki kırılmış dört mevsim.
ne olur, bak…
gözlerinin ardında bir ülke var hâlâ,
ben o ülkenin sürgünü oldum çoktan.
bir gülüşünle doğmuşken sokaklar,
şimdi karanlıklar üstüme kapanıyor yavaşça.
sen gidince, zaman bile küskün,
ayna bana benzemiyor artık,
ve içimde bir çocuk
sürekli "kal" diyor, fısıltıyla.
dokunma artık vedalara,
dudağında kalmasın ayrılık tadı,
çünkü bir yürek susmayı öğrenirse
ağlamayı da unutur sonunda.
sensizliğin kenarında bekliyorum,
sözlerin kadar derin bir uçurumda.
ve ben,
tam da sustuğun yerde büyüyorum hâlâ.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.