Kana susayanlar geçiyor;yüzleri maskeli; madalyalı,haçlı,hilallı,Buda’lı,
üçgen yıldızlı,bayrağı kızıl,oraklı çekiçli,gamalı haçlı…
kara pusatlı;leş kargaları uçuyor,akbaba başlı..!
kartal bakışlı,gagaları salyalı,pençelerinden kan sızıyor
savaşa doymayanlar;seçiyor kurbanlıklarını
cennete adaklı,dudakları dualı,elleri tesbihli
çember sakallı,kara külahlı,portakal suratlı
yeşil kuşaklı,torba taşaklı,iskele babaları
ordular geçiyor;yığınların kasıklarına basa basa
dokuz doğuruyor kadınlar,sarmusak başlı,askerler erleşiyor
ağıtlar yakılıyor;tepelerinde döl yataklarının
sınırlar çiziliyor,adına vatan deniliyor;mayın suratlı
tel örgü saçlı,ölüm başaklı,eril gözlü,hançer bakışlı

sevgililer geçiyor;cepheye koşmaya hazır
namlulaşmaya nazır;mermi basmaya,fabrikalaşmaya
ondördüne basmadan;mihribanlaşıyor
teni okşanmadan;yüreği kavlanmadan,aldatıp aldanmadan
kızlar geçiyor elleri filizlenmiş;kadınlaşmadan,
analaşmadan,kahırlaşıyor,kekri ayva kokulu sandıklar,açılmadan,kapanıyor
umuda takılı kilitler;beklentiye ekleniyor
kara donlar,çarşaflara,karanfil kokulu tenler,yosunlaşıyor,beklentide

savaşanlar geri dönüyor;eksik,yenik,silik,travmatik
apoletleri düşük;miğferi yırtık,kolu kopuk,postalı yenik
cephede kalanlar;bir kez daha sönüyor,gözleri sılaya dönük
bir sokak lambası;sarı,çürük,kokuşmuş
ışıklarıyla örtüyor;ölülerin yüzlerini
mehtap ışıldıyor;yanık şehirlerin
sokaklarına sığınmış gözlerde,açlık parıldıyor
dişleri sökülmüş caddelerde;parkelerde beygir sidiği
katır tırnağı,paslı nal çivisi,top arabası gölgesi vurmuş
oyuk duvarlara;kurşuna dizilenlerin sesi yankılanıyor
ıssız ormanda;ırzına geçilmiş kadın korkusu
saklambaç oynuyor;çocuksu anılarda...

mezarsız başlar diriliyor;neden öldüğünün farkına varmışcasına
eller havada kalmış kaskatı;savaşa tutuşturanların yakasına yapışıyor
hakkını ararcasına;sorarcasına
ılık bir nefes yüzüyor;çamura batmış cephelerden
dikilen şehit anıtlarına;hızla,eden deye sorarcasına
sormayı unutmuş yığınlar birikmiş
bayraklar çekilmiş göndere;nutuklar top mermisi,kuru sıkı
namlular havan,vede yavan uçuşuyor,şehitliklerde
uçuşuyor;soru işaretleri içleri boşaltılmış ruhlar gibi
sorguluyor,bu zafer takları neye;neden bu sınırlar
söylesenize,omuzları kalabalıklar
bizler neden öldük öldürdük;hep siz yaşayasınız deye
adınıza anıt mezarlar;heykeller dikilsin deye
dikildi kulağımızın arkası bile...!!!

sizler ölümden korkan,ölmeyi emreden ihtiyar sürüsü
yaşayan ölü gözleriniz;bir kez olsun parlasın deye
soruyor,sorguluyorum,ecelinizim ben!!!
kara boşluğunuzum;kaçmak boşuna,ışık olsanız bile
yaşayacağım sizle,her zaman diliminde portakalca...

Volkan Kemal

Bu şiirsel düttürü, hergün binlerce kez ölen kan emici yarasalara adaklanmıştır. Bilmem neye yarasaların körlüklerini sevsemde...Duyarsız, duyargasız değildirler.. ya sizler.
Ölüm bakışlı mermer gülüşlüler.
Umrunuzda mı?