1
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
271
Okunma
Sis perdesi aralanırken yorgun göğün,
İki yürek tek nefeste titriyordu sessizlikte.
Dudaklarında söylenemeyen her hece,
Kararan bulutların yankısını taşıyordu.
Ve yağmur damlaları, küskün bir ağıt gibi,
Kıyıya vuruyordu anıların kırık izlerini.
Sevda eldivenleri çıkarılmış eller,
Boşluğu avuçluyor, kalpte yarım bir şarkı söylüyordu.
Rüzgâr, usulca fısıldadı vedanın adını,
Sokak lambaları gördü son bakışlarını.
Ve ikisi de bir adım uzaklaştı,
Her adımda gölgeleri çoğalan bir ayrılıkta.
Sis yükselip kaybolurken geceyle,
Gözlerindeki umut küllenmiş ama sönmemişti.
Çünkü her yağmur selinde saklı bir diriliş vardır;
Ve yitik aşıklarda bile yeniden doğan bir sabah…
Turgay Kurtuluş
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz