Tükenen Sözler...

Yüreğinde yanan, közleri gördüm,
Unutalım artık, Tükenen Sözler.
Umut pınarıyla, sözleri ördüm,
Bir daha olmasın, Tükenen Sözler.

Gökkuşağı gibi, yedi renk ile,
Harfleri dizelim, yeniden dile.
Dostlukla yeşersin, güzelim Lale,
Savrulup gitmesin, küllenen közler.

Ufukta beliren, o yeni güne,
Yelken açalım gel, sonsuz engine.
Gönülleri örten, o kara cin’e,
Aldanma son bulur, bu çetin güzler.

Kuruyan çınara, üzülme n’olur,
Gövdemde bir dalım, sana yer bulur.
Dost fidanı diktim, yeşerir olur,
Silinirler elbet, o eski yüzler.

Gel yeni bir alfabe, yazalım baştan,
Sevgi, vefa olsun, harcı bu yaştan.
Sözden bir kale kur, tuğlası taştan,
Kalmasın geride, o nemli gözler.

Cümleler bitmesin, biz var oldukça,
İlham deryasından, gönül doldukça.
Akçay ın Denizi, tanık buldukça,
Söylenir en güzel, o tatlı sözler.

Kul Hasan’i der ki, dostluk bitmedi,
Kalbimizden hüzün, keder gitmedi.
Dilimizden şiir, dua yitmedi,
Sonsuza dek sürsün, bu kutlu demler...

Hasan Belek
11 07 25
Akçay