3
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
241
Okunma
Dünyanın dönüşüne,
Otuz iki kere şahitlik etmişim.
Mevsimler beni geçmiş,
ben serden vazgeçmemişim.
Şimdi bilmem hangi mekanlar,
zamanlar üstü...
Mevhibeler beni teğet geçmiş,
Dizilirken methiyeler yanım sıra.
Halbuki yanım yarım
bıraktım kolumu bir ikindi vakti kırıklığında.
Koşuyorken önümde aynasız yüzler,
Alkış tutmuşum, ıslık çalmışım, isyan etmişim
Yine de beni almamışlar yanlarına
Halbuki durmak değil kaderi
bir çiçeği seyretmeyenin uzun uzun,
Soluklanmayanın arkasına baka baka,
Düşe kalka gitmeyenin yolu
Hep bir yordamını bulanın.
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz