1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
79
Okunma
Aşk Şarabı.. serbest
Kurumuş bir damaktım dostum,
çatlamış topraktım.
Kendi içimde bir sürgün,
kendi evimde yabancıydım.
Kelimelerim vardı evet, ama hepsi
susuzdu.
Sonra sen geldin.
Elinde ezelden damıtma şarap,
kadeh diye sunduğun,
benim kalbimdi.
İç dedin,
iç ki varlığın erisin,
Yokluk sırrına eresin.
İç ki dilindeki dikenler,
gül bahçesine dönsün.
İçtim.
O an anladım ki,
Kabe benim, etrafımda dönende ben.
Deniz benim, içimde yüzen de ben.
Saki benim, sarhoş olan da ben.
Artık bana sarhoş diyorlar,
varsın desinler.
Bilmeyenler...
Dostum,
onlar bilmiyorlar ki,
ben o Aşk Şarabından içtiğim tek
bir yudumla,
bu dünyanın sahte,
ayıklığından uyandım,
ve ebediyyen kurtuldum...
Hasan Belek
01 07 25
Akçay
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz