Doğruya ilerlemek herkes için mesele
Vakit dediğin bir tren çıkıyordu sefere
Oturduğun yerden bile yürürsün sen ecele
Ve görmek için bir şeyleri girmeliyiz kefene

Dönüp bakma nedene ortadaydı sonuçlar
Düşmeseydi bombalar gülümserdi çocuklar
Belki parkta sallanırken, belki de uyurken
Zaman belirsizdi ama gidiyorlar erkenden

Dinleyiciler bir tabutta anlatansa dilsiz
Gözler kör ortam kara ve de kuyular dipsiz
Bir gecenin donukluğu ruhunda yanar ateşler
Üzerindeki kılıfsa yaşlı yorgun sessiz

Hırs öfke nefis tabi ruhundaki prangalar
Alçaktan düşen alçaksa kurtarır mı brandalar
Dünya düzeni karnı tok bakar mıydı skandala
Peki ya baksaydı güneş doğar mıydı yarınlara

Tartışmalar hat safada nedensiz bakışmalar
Dürüstlük ve cesaret yok gereksiz kapışmalar
Sinir kurşunları vurur acımaz dört taraftan herkesi
Abilik öldü yıllar önce şimdikiler serseri