Bazı anlar vardır gülünce ağladığım
Mutluluğu yaşayınca öldüğüm
Adını konuşunca sustuğum
Kış güneşinin ılık yansımaları gibi
Tatlı, lakin bir o kadar da geçici
Bir buzdağı gibi yüreğim
Güneşe düşman olup ta,
Onsuz eriyemeyen soğuk ve serttir hislerim
Bazı anlar vardır avare bir sarhoş gibi dolanır benliğim
Bir oyana bir buyana salınan sandal gibi
Bilinmezliğe yelken açmış meçhul bir girdaba düşüyor hayallerim
Yaşadığım yer terkedilmiş ıssız bir kasaba sanki
Baykuşlar tünemiş güçsüz omuzlarıma
Bin kelam edeceğim yerde bir sükût eyledi hayat
Bahçemde tüllenen çiçekleri kuruttu bu hoyrat
Bazı anlar vardır söz biter, dost susar, zaman düşman kesilir
Sevdiğin her şey sevimsiz bir hal alır sende
Elini uzattıkların suya düşen kar tanesi gibi olurlar
Zayıf, bitkin ve yok olmaya mahkum
Karanlığa aşık aydınlığın şuaları gibidir insan
Ne siyah sız ne beyaz sız bir hayat
Masallarda konuşan cansız bedenler misali
Ruhundan ayrı kalan beden gibi ruhsuz ve his yoksunu

Bazı anlar vardır toprak insana hem vatan hem de gurbet olur
Dost zede olursun öz yurdunda
Oysa insan insan olmanında ötesinde
Sedefin kollarındaki inciye dönüşen yağmur damlası gibiydi
Bazı anlar vardır söz biter kalem utanır, kelam sükut eder
Bazı anları özel kılan anlar
Gurbette vatanımsın, yalnızlıkta sahibim
Savaşta barışımsın, öksüzlüğümde ailem
Dünyada övüncümsün, kölelikte sultanım,
Hitabının muhatabı her kim ise
O kişi senin kayıp yanın
Onu bulursan şayet kendini bulursun
Sende benim eksik yanım olur musun ?