YÜZLEŞME

Ruhumdaki zelzele, canımdaki göçük, kanımdaki sancı
Kemiklerimdeki catırdama
Ben;
Yaşayan enkaz, nefes alan ölü
Hani
Eğilmezdi başım, çiğnenmezdi gururum, bökülmezdi bileğim,
Zavallı. Hayalperest
Muharebe kazanıp, savaşı kaybeden muharip
Esir komutan
Apoletleri sökülmüş asker

Ya şimdi
Bir yanım secde secde tutunurken sonsuzluğa
Diğer yanın savrulur bilinmezliğe
Ellerim yetişmez ellerime
Nakıs cümlelerimin içinde nice nehirler akar
Ve ben
Mutluluk küpüklerinin üzerinde bir çöp hükmundeyim
Alın terimi bağışlayıp gölgelere
Sırtımdaki kamburu avuçlarıma dökmektir gayretim
Yüzümdeki kir ile
Huzura durmanın edeplizliği, bir daha kirletiyor yüzümü
Pak aynalar beni kabul etmiyor
Fasılasız, hergün
Beş defa yediği kamçılardan mosmor sırtım
Hangi diz çökmez ki
Hangi can katlanır bu acıya
Hiç bir dulda gizlemiyor beni, ayan beyan ortadayım
Sığamıyorum hiç bir kuytuya
Dilimin ardında hapsettiğim fısıltıları yedi düvel işitiyor
Evren ne kadar da küçükmüş,
Galaksiler ne kadar mahsum, dünya ne kadar düz
Mahlukat ne kadar zavallı
İnsan ne kadar da aciz

Derk etmedi havsalam; anlayamadım
İbrahim’in teslimiyetiyle, İsmail’in şecastini pekiştirip
ders çıkaramadım
Yusuf’un kıyamıyla ,zindanların nasıl sarayya dönüştüğünü akledemefim
Eşsiz aşkıyla, ömrüne bir ömür daha katan
Züleyhamı arayıp durdum
Bir ahmak gibi,
Yusuf’u hayal ederek

Ah; ilmek ilmek dokunan çaresizliğim
Ulvi muhakeme,
Mübaşirin sesi yankılanırken aklımın koridorlarında
Cellatın ayak izleri belirir önümde
İradem hükümsüzdür artık
Sehpa çakılmış, organ hazırlanmış, hakim ve mahkûm mevcut
Son duası istenen bir çaresizim
Seccademde

Ulvi bir aşkın sıcaklığı
Bir meczubun riyasızlığı, pişman bir mahkûmun samimiyetiyle
Yeniden; yeniden; yeniden durmalıyım huzura
İdamdan önce
Son raddeye varmadan

Not : Duaya mucip her günah, sırta inen bir kamçı gibidir. Eğer o günah acıtmıyorsa, yapılan dua da samimi değildir demektir. Vesselam