Yine gurbet oldu bana dert hanı
Kapısına kadar attı yol beni
Çaresizim gezip dursam cihanı
Dost, mahşere düştüm gel de bul beni

Kar kapatsa izi, düşsem yoluma
Başka neyim kaldı bilsem sonuma
Ellerim bağlanır kalır koynuma
Tanrı gibi asar keser kul beni

Bulanmış şu duru akan suları
Bahar gelmiş uçup gitmiş bey arı
Ölçüp biçip kestik yoklukla varı
Üşütüyor onun için yel beni

Dağı var , bağı var Belançayır’ın
Doruğuna erdim burada kahrın
Ne zaman taşacak Azrail sabrın
Gelir bir gün alır gider sel beni

Yavrusunu saklar ana haz ile
Zıplar koşar oynar onlar naz ile
“Bir mevsimdir” derler “ kış da yaz ile”
Yeşerip solarsa üzer gül beni

Çocuk değil boncuk olur kimisi
Nazarlığı olmuş yemek lekesi
Sanki benimkinden büyük öfkesi
Yine zehirliyor sokup dil beni
27/12/1985