Halkalar çizen sessiz kuşların kanadı
Gebe bir güne başlar
Eşini gaip eyleyen bir kuş
Toprağın verdiği o huşa bürünür

Hicran gün ortasında seslenir
Gözünü açtığın zaman sabahın sükunetinde
Güneşi değildi gözlerimi kamaştıran senin saçlarındı
Ah bu gözlerinle, bu hüzününle Sen ne dilbersin!

Bir his var gaipten gelen
Zamanın başından sonuna değin
Raks eyler bezm-i elezden beri
Bu sözler yüzünden, mavi yaprakların arasından titrer...

Faslı kaplamış naaşın üstünde ey mürde
Yasemin faslı oynar leylak tomrucuklarda
Titrediğini hissediyorum elinin titremesini
Bana kadar geliyor yasemin dallarından kayarak

Güneş pervaneler çizerek batar sirkeye
Doğurur uğursuzluk dan kaplar mavisi gecenin
Ama bu akşam, ne kadarda güzel ve ılık
Kapladı her yeri derin bir sükûta halı

Ah ser-sefîd baykuşlar
Konuşmak, bu geceyi, bu mevkibi konuşmak!
Sen sevildiğin için bu kadar güzelsin
Bense sevilmediğim için böyle çirkinim

Zamandır her dakika beni yutup yiyen
Bir yıldız kaydı
Koptu gitti gökten
Ara durur eşini Nev baharda

Ve her gün bu yüzden
Lanet ederim bizi ayıran zamana
Ve her gece bu yüzden
Sarılırım bizi birleştiren zamana

Korkunç bir yıldırım yaracak
Ayrı tutacaklar bizi
Haset duyacak melekler
Günah diyecekler bu yüzden

İsterdim yıkmak tüm cenneti
Gök kubbeyi yırtmayı
Belki duyarsın beni
Üflediğim zaman sura

Günah olmalı böyle konuşmak
Şöylesine şen bir akşamda
Şöylesine hoş bir zamanda
Günah olmalı böylesine şiir yazmak