Hiçliğin Kıyısı..

Düşüncenin kıvrımlarında kaybolmak,
Varoluş, ince bir sis perdesi mi?
Gerçek dediğin, dokunduğun mu sadece?

Yoksa zihnin ördüğü bir hayal mi?
Zaman, sonsuz bir nehir mi,
Yoksa anların kırık dökük boncukları mı?

Her nefes, bir vedadır geçmişe,
Bir selam bilinmeyen geleceğe.
Ben kimim bu kozmik senfonide?
Rastgele bir nota mı,
Yoksa bestekârın gizlediği bir sır mı?

Anlam, aradığın mı, yoksa yarattığın mı?
Gördüğün renkler, ışığın oyunu mu sadece?
Yoksa her zihin, kendi evrenini mi boyar?

Kelimeler, duyguların yetersiz gölgeleri,
Sessizlik, en gürültülü cevap mıdır bazen?
Bir tohumda saklıdır koca bir orman,
Bir sonda gizlidir yeni bir başlangıç.

Korkular, bilinmezliğe açılan kapılar,
Umut, o kapının eşiğindeki titrek ışık.
Belki de yaşam, bu soruların gölgesinde yürümektir,
Her adımda biraz daha aydınlanmak,
Biraz daha kaybolmak
O sonsuz boşlukta yankılanan kendi sesinde...

Hasan Belek
22 05 25
Akçay