Doğacı anlatsana Dede
Karda alışılmíş yoklugunu küreyen
Akasya dallarından uzanan yüzyıla
Bir demir bir bakír muştası ile gezerdi

Kelebek ,nunçaku olurdu tehlike
Vaziyet alirdik biz
Dururdu öyle bakardı bize nam-ı deger
Ninja derdik biz ona

Boylesi bıçkın haziran gençligim
Ağlamadım hicbirseye sadece
O kadar sancılı bir ermişin tespih
Tanelerinde yokluguna mı pay

Ben de orda bir yerdeydim Doğacı
Yuksunmedim hicbir gun hićligine
Nunçaku bana emanet ettiginde o gun
Denizdeki kumları yığmíştí heybeme

Şimdi bir asír oldu sen yoksun Dede
Eski hisar restore edildi bir gorsen
Anlatmíştin bana kurtarılmış bolge
Belki tam bir macera belki noksan

Saydím tam yirmidort gün olmuş
Yirmi kazandıgım yirmi yaşinda
Lunaparkta marlboro sigarasi
İçmemiştim arkadaşima vermiştim sadece

Hadi bir kez daha havada ters
Perende atalim adını Lokman
Perende koymuştu Hacı Bektaş’ın
Sabaha kadar yolu bulamayan hüsamettin

Son tangoya başladığında avangart
Gardını aldı Oscar De Lahoye
Paris boş bir mekandı bana gore
Eyfel kulesi altında piknik yapılan

İşte avangart necati getirdi
Ne sen ne ben erebildik hakikatine
Buz gibi bir sogukta gezdim memleketi
Sonu gelmeyecek şairleri ile.