Oturmuşum penceremin kıyısında,
Uzaklara dalıp gitmişim..
Aklımdan neler geçer,
benden başka bilen yok..
Evdeki eşyalardan farkım kalmadan yitmişim
Bu sessiz yalnızlıkta,
Cenaze var da sanki ölen yok!

-Saatler sonra..
Kuşlar böler düşüncemi,
Gün; daha sabah yeni başlar.
Serçeler, kırlangıçlar, karga arkadaşlar
Kapmak için bir solucanı ya da bir yemi,
Telaştalar..

Uzaktan derenin sesi duyulur,
Ihlamurun kokusu taze çayın kokusuna karışır.
Kimi pencerelerde ışıklar yanıktır hala
Kiminde sönük, belki de hiç yanmamıştır.
Benim burada , bu pencere kıyısında
Oturduğumdan hiçbirinin haberi olmamıştır.

-Güneş doğmuştur taze güne,
İşe giden gündüz işçileri
İşten dönen vardiyacılar.
Sokaklardan geçerler , öne eğik yorgun başlar.
Hayat kavgasında hepsi, koşuşturmaktalar
Umurunda değildir onların savaşlar.
-Benimde değil hoş!
Bilirim bütün savaşlar adalet için başlar.
Bende bu atalet varken;
Bu miskinlik, bu umursuzluk
Kapının önünden geçen işportacı gibidir,
Mutsuzluk..
Yaşamak zor arkadaş!
Böyle Allah’ ın günü!
Aynı hayat, aynı b.k!
Oturmuşum penceremin kıyısında,
Aklımdan neler geçer,
benden başka bilen yok!...
MVG