Kaç mevsim geçti gökyüzünden
Kaç rüzgâr savurdu saçlarımızı
Dağıldık, toplandık, unuttuk, hatırladık
Şimdi yine bakıyoruz aynı ufuklara

Her fırtına sonrası dinlenir deniz
Her karanlık gecenin şafağı vardır
Zaman bizi ayırsa da yollardan
Yüreklerimiz hep aynı şarkıyı söyler

Dün yanıbaşımızda olmayan eller
Bugün tutuyor parmaklarımızı
Ne çok şey öğretti bize ayrılıklar
Ne çok şey anlattı sessizlikler

Bozkırlar biter, denizler başlar
Gözyaşları kurur, gülüşler filizlenir
Her son, yeni bir başlangıçtır aslında
Ve her veda, kavuşmak için bir adımdır

Duyuyor musun?
Uzaklardan gelen o çocuk sesleri
Yarınları müjdeliyor türküleriyle
Dirilişin şarkısını söylüyorlar

Fırtına yaklaşıyor yine
Varsın yükselsin dalgalar
Biz ki sarıldık birbirimize
Hiçbir rüzgâr ayıramaz artık
Sağlam durur omuzlarımız yan yana

Puslu limanlardan açılır gemimiz
Yolculuk bitmeyen bir serüvendir
Kimi zaman kopsa da fırtınalar
Sığınağımızdır birbirimizin gözleri

Uzak kıyılarda yeniden başlar hikâyemiz
Ardımızda kalır unutulmaz ezgiler
Birlikte yürürüz şimdi
Dönüşsüz yolda, yan yana.

Turgay Kurtuluş