0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
181
Okunma
Bir sessiz adamın gidişiyle başladı her şey.
Önce sevdi, sonra acıttı
Gözlerinde taşıdığı bütün sözleri,
Bir çırpıda unuttu.
Ellerini cebine koyup uzaklaştığında,
Arkasında bıraktığı boşluk, odayı sardı.
O gitti,
Ama sesinin yankısı duvarlarda asılı kaldı.
Ve her akşam, o sessizlikte,
Yankılanan tek bir soru kaldı geriye
Bir insan, hem varlığıyla hem yokluğuyla,
Nasıl aynı acıyı verebilir...
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
