GÖTÜR.

Gönül sarayıma, sultan eyleyip,
Sadakat yükünü, çekeni götür.
Rüzgârda savrulan, yaprak misali,
Beni zorluklardan, seçeni götür.

Varlıkta yanımda, duranı değil,
Yoklukta elimden, tutana eğil.
Sofrası kurulmuş, zengini değil,
Gönül sofrasını, kuranı götür.

Dünyanın derdiyle, kötü olanı,
Kalbinde huzuru, her an bulanı.
Şikâyet dilinden, hiç solmayanı,
Sabırla imtihan, olanı götür.

Nefsinin esiri, olmuş kişiyi,
Vicdanı pusula, olmuş dişiyi.
Menfaat peşinde, koşanı değil,
Hakk’ın rızasını, güdeni götür.

Hatamı görünce, susup gideni,
Tatlı dille bana, evet diyeni,
Arkamdan işimi, çevirmeyeni,
Doğruya, hayıra, iteni götür.

Her söze kuşkuyla, bakan gözleri,
Güveni sarsılmaz, olan sözleri.
Fitneyle, fesatla, dolan özleri,
Değil iyi doğru, gideni götür.

Kul Hasan’i der ki, yâren dediğin,
Her işte ihlâslı, olanı götür.
Gönül Kâbesi’ne, alıp sevdiğin,
Canını canına, katanı götür...

( Hasan Belek, 03 05 25, Akçay)