...Bugün karanlık bir yanımı,
çorak ışığıma gebe bırakıyorum...
...
Kundakladığım yıldızlarım,
tutuyor nefesini
bir yanım ölü...bir yanım...

Bir gecelik aşkların duvağında,
ihanetlerine sarılı;

Bilemedim ki kime gideyim
Geçmişimi emanet ettiğim
Anılarımın bile adı, sanı yaralı

Bir an günahlarımın kaburgasından koparım
düşerim kendi ellerime;

Aklımda eskittiğim siyahlarım,
dilimde garip kırık bir ağıt
Ardımda unutulmaya yüz tutmuş,
ölüler durağı
Oralarda bıraktıklarını, bekleyenlerdenim

Masumiyetin kanadığı,
o buzdan kor diyarlarda...

Bazen kelimelerini kırk parça eder de
Yola çıkmadan hafifletir insan, sözünün yükünü
Uçurumun çığlıklarını, duymazdan gelir de
Sırra varmadan, öper hazninin simsiyah tülünü

Kendi dallarına sarılmayı, hakeder gibi
Sızar, kendi ağacının yapraklarına
Toprağına, taşına, tahtına dokunmadan
Serer bir sevgi tomurcuğu yarınlarına

mesutkuntan