And, bezmi elest’ten kalma sözümüz;
Bizi sorar isen, şair değiliz.
Yokluktan varlığa düştü özümüz;
Bize varır isen, şair değiliz.

Sözü böyle girdik, haydi Bismillah;
Gerisi hayırla gelsin inşallah.
Beğeniden uzak, bilmeyiz tamah,
Öyle arar isen, şair değiliz.

Makus’u yenmektir asli vazife,
Yoksa yazdığımız her bir sahife
Yitip gider, elde kalır hurafe...
Yine derer isen, şair değiliz.

Dünya zafer takı olsa geçilen
Uygarlık yüz akı olsa geçilen
Tevhit inancıdır sırra açılan
Ezip kırar isen, şair değiliz

Şiir yazmak değil bizim gayemiz;
Aşkla anlaşılır ancak payemiz.
Şehvete düşüp de kara sayemiz,
Bizde durur isen, şair değiliz.

Ölüm kime bayram, okunur sala,
Üstümüzde kefen, kim namaz kıla?
Sorulurken kim der sözümüz “Belâ”?
Susar, görür isen, şair değiliz.

Eş dosta son sözüm; işte vasiyet:
Selam almak farz, vermekse sünnet.
“And olsun o asra...” Bu, Hakk’a davet.
Geri durar isen, şair değiliz.